Archiwa tagu: velum quadragesimale

Zabytkowe kurtyny wielkopostne

Jasienica Rosielna,fot.A.Filip

W literaturze spotykamy się z opinią, że kurtyny wielkopostne w średniowieczu były stosowane powszechne. Zmieniła ten stan rzeczy reformacja, zmieniła się wykładnia teologiczna i przestały obowiązywać nakazy stosowania. Pozostałe tkaniny znikały w cesarstwie Habsburgów na fali ustaw józefińskich z końca XVIII w. Zauważmy jednak, że czasem skrupulatnie przekazywano sztuka po sztuce inwentarz parafii, i wtedy się okazuje, że do naszych czasów przetrwały manipularze, ręczniki czy ornaty. Zdarza się też niefrasobliwość i nawet w XX wieku zaginęły bezcenne paramenty kościelne. Czytaj dalej

Zasłony wielkopostne – od kiedy i dlaczego

https://www.focus.de/regional/hessen/fulda-fastentuch-von-sieger-koeder-in-der-stadtpfarrkirche_id_8465378.html

Trudno jednoznacznie powiedzieć skąd wzięła się idea stosowania kurtyn (opon) wielkopostnych, ale wiele wskazuje na nawiązanie do zasłon w świątyni jerozolimskiej. Jak wiemy z Księgi Wyjścia 26,31 i dalsze wersy, jedna z nich została sporządzona do osłonięcia Arki Przymierza znajdującej się w Świętym Namiocie, jeszcze za czasów Mojżesza i z nią powędrowała później do świątyni Salomona. Po utracie Arki zasłona pozostała w świątyni, interpretowana jako oddzielenie Najświętszego od człowieka. W chwili śmierci Jezusa zasłona ta rozdarła się na dwoje i tym samym przegroda przestała istnieć. Czytaj dalej

Kurtyny – opony wielkopostne

zasłony wielkopostne w Orawce – film

fot. K.Wilk

fot. K.Wilk

Wśród podobnych obiektów  kościół w Orawce wyróżnia się posiadaniem oraz, co istotniejsze, stosowaniem kurtyn wielkopostnych czyli velum quadragesimale (używa się również określeń: opona, zasłona, chusta lub płótno wielkopostne. Są to tkaniny służące przysłanianiu ołtarzy od piątej niedzieli Wielkiego Postu do Triduum Paschalnego, w praktyce w Orawce od wigilii piątej niedzieli do Niedzieli Palmowej. Orawczańskie zasłony to cztery przepiękne zabytkowe płótna malowane temperą. Najstarsza z nich miała widoczne datowanie 1676, trzy pozostałe pochodzą prawdopodobnie z pocz. XIX wieku.

Czytaj dalej