Rok jubileuszowy – 370 rocznica nobilitacji budowniczego kościoła, założyciela parafii księdza Jana Sczechowicza był okazją do przypomnienia o działalności jednego z najwybitniejszych prezbiterów w historii Orawy, nie tylko polskiej, ale i słowackiej części. Na tej stronie zamieściłam podstawowe informacje zebrane przeze mnie przez wszystkie lata, wynik kwerend nie tylko własnych, ale i innych historyków.

12 kwietnia 2025 odbyło się Misterium Pasyjne pod zasłonami wielkopostnymi – wspaniałe widowisko słowno muzyczne w wykonaniu zespołu Scepus Baroque. Teksty biblijne przeplatane nastrojowymi utworami i niezwykła sceneria przyciągnęły mnóstwo słuchaczy. Miejmy nadzieję, że uda się powtórzyć również w kolejnych latach. A 15 sierpnia mieliśmy okazję wysłuchać drugiego koncertu tej grupy i mini wykładu Mistyczne ogrody i obrazy raju utraconego w muzyce. Tym razem utwory były lekkie, stosowne do tytułu wydarzenia i pory roku. Wielkie brawa dla Artystów!

6 sierpnia 2025 zaś odbyła się prezentacja książki Flora Arvensis, pod redakcją pana inż. Jana Vitka. Dzieło zawiera m.in. życiorys księdza Pawła Vittkaya i skany jego rękopisu z prezentacją roślin, które tam usystematyzował. Przedstawicielka Maticy Slovenskiej i Autor wręczyli listy pamiątkowe księdzu proboszczowi Wojciechowi Mozdyniewiczowi i niżej podpisanej, w podziękowaniu za współpracę przy budowie pomnika księdza Pawła i popularyzację jego postaci. Następne wyróżnienie otrzymałam 11 września. Było to wyróżnienie im. Mariana Korneckiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie ochrony i opieki nad zabytkiem architektury drewnianej. Bywa trudno, ale żyjemy w XXI wieku i przy dzisiejszej technice mamy obowiązek zachować nasz najcenniejszy, wyróżniony statusem pomnika historii obiekt i zostawić go przyszłym pokoleniom w stanie lepszym, niż zastaliśmy. Przeprowadzany od początku września remont, który przysparza budowlanych niespodzianek, ma też temu służyć.

3 września 2025, przy udziale pocztów sztandarowych, zaproszonych gości, mieszkańców i asyście wojskowej w miejscu katastrofy odsłonięto obelisk z tablicą upamiętniającą lotników, bohaterów akcji patrolowej sprzed 86 lat. Druga tablica znajduje się w miejscu pierwotnego grobu poległych, pomiędzy krzewami nad rzeką.

W grudniu zamontowano w kościele barierkę, dzięki której potrzebujący będą mogli bezpiecznie wejść do kościoła. Przy szerokich stopniach i braku podparcia, dla wielu osób wejście było wielkim wyzwaniem.

O innych wydarzeniach można przeczytać na tym blogu. Co do statystyk zwiedzania, odnotowałam w rejestrze 5370 osób, z czego 66, 6 proc. to turyści zagraniczni. Pierwsza grupa, z Węgier przyjechała 4 stycznia, a ostatnia, z USA 8 grudnia. W sumie było 170 grup i 210 wejść indywidualnych. Z powodu remontu dyżur pełniłam w lipcu i sierpniu, w pozostałe miesiące można się było umówić telefonicznie. Cieszę się, że tyle osób skorzystało z tej możliwości.

Opr. Lucyna Borczuch