[:pl]Bez wątpienia ten rok jest jednym z najważniejszych w historii obiektu. Nadanie statusu Pomnika Historii to wielkie wyróżnienie, ale też zobowiązanie do zachowania zabytku w jak najlepszym stanie dla przyszłych pokoleń. Uroczyste odsłonięcie tablicy upamiętniającej to wydarzenie zgromadziło chcących oddać hołd księdzu budowniczemu Janowi Sczechowiczowi i pokoleniom Orawian, dbających o swoją świątynię.

Druga ważna uroczystość to obchody 200 rocznicy urodzin księdza kanonika Mateusza Varzely, proboszcza w Orawce w latach 1856-1897. W jego intencji 21 lutego, w rocznicę urodzin, odprawiona została msza św. z udziałem Konsula Generalnego Węgier w Krakowie pana Tibora Gerencsera. W dniu 24 czerwca, przy udziale węgierskich gości został poświęcony odnowiony nagrobek księdza Varzely. Wtedy też dokonano odsłonięcia trzeciej tablicy informacyjnej, tym razem w języku węgierskim.

W 2021 zostały wydane dwie książki dotyczące kościoła w Orawce. Pierwsza to wznowienie uzupełnionego albumu ORAWKA wydawnictwa Astraia. Druga to SACRUM NA PŁÓTNIE MALOWANE. Zamieszczono tam rozdział dotyczący historii, wyposażenia i znaczenia tej zabytkowej świątyni dla regionu, ale przede wszystkim jest to pierwsza w Polsce praca na temat zasłon wielkopostnych. W Almanachu Nowotarskim 2021 ukazała się recenzja tej książki. Pan Andrzej Skorupa zwrócił uwagę na liczne braki  (cytat), m.in. na fakt, że w publikacji znalazły się czarno-białe zdjęcia z Orawki i nie obrazują wspaniałości wnętrza (cytat). Zaznaczam, że SACRUM nie jest monografią kościoła, stąd liczne braki a zdjęcia pana Monity i tekst pana Skorupy w albumie ORAWKA w pewnym sensie je uzupełniają. Do mnie osobiście skierowany jest zarzut, że nie opisałam renowacji zasłon. Nie miałam żadnego dostępu do opracowań konserwatorskich, mimo wielokrotnych próśb, oba źródła mnie zbyły. No cóż, nie jestem naukowcem, jak w recenzji zauważono i szczerze dziękuję za konstruktywne uwagi. Co istotne, w Almanachu znalazło się to uzupełnienie, co nie omieszkam wykorzystać w następnej popularnonaukowej publikacji.

Obiekt był otwarty do zwiedzania od 1 lipca do 31 października. Z możliwości tej skorzystały 2833 osoby. To ponad dwukrotnie więcej niż w zeszłym roku, ale ograniczenia pandemiczne nadal powodowały odwoływanie wycieczek. Mamy nadzieję, że przyszły rok będzie pod tym względem lepszy. A szykuje się kolejna piękna 200 rocznica!

Lucyna Borczuch[:]

[:pl]Rok zapowiadał się bardzo obiecująco. Pierwsi zwiedzający stawili się nadspodziewanie licznie o umówionej godzinie 3 stycznia, biura turystyczne przysłały harmonogramy, rozpoczęliśmy przyjmowanie grup i nadeszła połowa marca, kiedy ruch turystyczny z wiadomych powodów zamarł. Kurtyn wielkopostnych w tym roku nie wystawiono, a otwarty Szlak Architektury Drewnianej działał od lipca do połowy września, trzy dni w tygodniu. Spotkało się to z krytyką ze strony zwiedzających, którzy  spodziewali się możliwości wejścia codziennie, zwłaszcza w sezonie wakacyjnym i w dobie „wspierania turystyki”. Nietrudno przewidzieć czym skończy się od lat stopniowe skracanie umów przewodników po obiektach z Małopolską Organizacją Turystyczną. Czytaj dalej →